Adam Zagajewski (Lviv, Ucrania, 1945-Cracovia, Polonia, 2021)

 

 

 

 

 

CONVERSACIÓN

 

Allí donde se ve que tal vez de verdad

la Tierra es redonda: una senda estrecha

en medio de campos idílicos más allá de la ciudad,

en el horizonte un trozo de la torre de la iglesia,

cortada sin piedad por una colina lejana,

 

alisos sobre un arroyo turbio,

y en el agua una elodea canadensis

(que es una planta invasora)

y trozos de platos de porcelana,

 

por allí solía pasear con mi padre (mi madre,

claro, no solía hacer largas excursiones),

en otoño o en primavera, cuando los árboles

eran felices por un instante.

 

Sólo ahora, me parece,

estoy muy cerca de encontrar el tono adecuado,

sólo ahora sabría hablar con mis padres,

pero no puedo escuchar sus respuestas.

 

 

 

_____________________________

en "Asimetría", Acantilado, Barcelona, 2017. Trad. del placo de Xavier Farré. En la imagen, Adam Zagajewski (Lviv, Ucrania, 1945-Cracovia, Polonia, 2021) por Elzbieta Lempp.

 

 

ROZMOWA

 

Tam, gdzie widać, że może naprawdę

Ziemia jest okrągła: wąska ścieżka

wśród idyllicznych pól za miastem,

na horyzoncie fragment wieży kościelnej,

bezlitośnie uciętej przez odległe wzgórze,

 

olchy nad mętnym strumieniem,

a w wodzie moczarka kanadyjska

(która jest rośliną inwazyjną)

i porcelanowe skorupy talerzy

 

tam sapcerwalem nieraz z ojcem (mama,

wiadomo, nie chodziła na dłuższe wyprawy),

jesienią lub na wiosnę, gdy drzewa

przez moment były szczęśliwe.

 

Dopiera teraz, wydaje mi sie,

jestem bliski znalezienia właściwego tonu,

dopiero teraz umiałbym rozmawiać z rodzicami—

ale nie mogę usłyszeć odpowiedzi.

 

 

(Fuente: Jonio González)